Emily Dickinson'ı Anlamak

Nasıl olsa okumuyor, diyip istediğini yazmalı mı? Bazen bilemiyorum. Neyin doğru neyin yanlış olduğuna karar vermek bir hayli güç geliyor. Safça ve aptalca davrandığıma inandığım da sık olmaya başladı. İnsanları seyretmek ve daha çok daha çok okumak beni akıllı yapar mı?_En azından susarak akıllı gibi gözükebilir belki insan.


Bir şeyler mi izlesem yoksa kitabı mı bitirsem?

Kendime fotoğrafları ne yaptığımı şuursuzca unuttuğum için kızgınım. Eskiden hepsini bastırırdık ve güzeldi. Şimdi neyin nerde olduğuna karar vermek güç. Facebook gerçek bir albüm arşivi haline geldi. Sanırım her şeyi oraya yedekler oldum.

Tırnaklarım uzamıyor. Çok inceler. Hemen kırılıveriyorlar. Tırnak sertleştiriciler nafile. Bu tırnaklardan bi’ halt olmayacak, belli. Bari düğünümde uzun olsalar…

Bu arada ben evlenmeyecektim. Unutmuşum bir an. Tuhaf, bu aralar ne çok unutur oldum evlenmeyeceğimi. Çankaya’daki gelinlikçilerin vitrinlerine bakarken mi yakalamışım kendimi?_“Hımmm, ok.”

Kamelot’u da ben indirdim diye gecenin bu saatinde severek dinleyecek değilim. Eric Calapton yalnız, ılık ve yıldızlı yaz gecelerinin kralıdır.

Tırnak mevzuundan önce bir şeyler zırvalayacaktım da bak unuttum gördün mü? Velhasıl bu aralar ben bile beni anlamıyorum.

Ve sevgilim. Rocky izlemedim. Açıkçası, umurumda bile değil.

Bir de anlamadım, neden beni manyakça şeyler yapmamam konusunda uyardığını. Zira yapsam emin ol haberin olurdu. Belki de yapmamı gerektirir bir şeyler vardır bilmediğim. O konu da artık bana dâhil değil.

Özetle bayım, ağlamak için bile çok yorgunum size dair._Var sen hesap et ihtimalleri.

SOAD çalarsa da ben ne yapayım? Bu tip şarkıların anılarını bırakanlarına iade ediyorum. Uğraşamayacağım. Dedim ya, yoruyor.

Ve ben, bugün, Emily Dickinson’ın niçin alt çizgi kullandığını çok iyi anladım.

bu aralar n'aptım-evet pek mühim...

pandamın blogu, itiraf ediyorum ki müzik dinlemek için kullanıyorum. herkes sen gibi liste yapsın. amen!
oha lan baş ağrısı çok kötü şey! ne zamandır laptopu kullanmıyordum, müziksiz bir hayatım vardı, ekran görece uzaktı filandı falandı. baş ağrısı yaptı bu eskiye dönüş hali. öff yani.
kıvırcık saçlı arkadaşlara sesleniyorum, senelerdir bana "ohaaa, ne cici saçların dümdüz, biz her gün uğraşıyoruz, zar zor adam gibi oluyor." diyorsunuz. haklısınız. amma taramayın, iki gün gideceğini fark edeceksiniz. üçüncü gün de duşa girip uğraşıverin o kadar ben de düz saçla uğraşıyordum, kıvırcık oldum hala uğraşıyorum. değişen bir şey yok. özetle: abartıyorsunuz gülüm!
blog da tam kız blogu oldu, pembe olması yetmez gibi bir de saç baş muhabbeti ediyorum, pek şahane!
yahu bu bedük de okan'a çıktı geçen, gözlüksüz hali bir garip geldi. sanki başka başka bedükler var adamın içinde. ne tuhaf!
pınar, iki mektubun geldi ard arda! bravo kız :) yazdımdı ya yine buraya da yazıyorum, baya korkmuştum bir sonraki mektup seneye gelir diye. tam gaz devam. ne diyordun: "kestane kebap, acele cevap!"
vera, hala dns ayarlarıyla oynanmamış bir pc var elimde, last fm'e nadir bakabiliyorum. bilmem ki sen bu blogla ne denli haşır neşirsin?
cansu, xoxo!
bu kadar!

edit: bu gecenin eğlencesi yine bejeweled 2 oldu, skor:96584, level: 14 toplam süre:43dakika 57 sn.
bezdirene kadar oynadım, daha da oynamam herhalde. amma uzadı!
kusmak istemek! saat de 2 oldu bu arada yarın sabah dersim var...